Playground

Playground is een festival met allemaal kunstenaars in het veld die laten zien hoe zij dingen maken en waar ze bekend om staan.
Ik vond het superinteressant om erbij te mogen zijn.
Ik ben 2 dagen geweest: donderdag en vrijdag.

Donderdag

Nathan Fowkes
Hij had een demosessie van zijn werk. Het is gespecialiseerd in environment design.
Hij heeft gewerkt bij DreamWorks en vertelde hoe het was dat zijn eerste grote proces was om daaraan te mogen werken.
Bij zijn lezing vond ik het heel inspirerend hoe hij het had over nieuwe technologieën en innovatie, en ook over dat het nu heel moeilijk is in de kunstwereld.
Maar dat we dit soort obstakels eerder hebben meegemaakt, in de 18e eeuw, toen de camera werd bedacht.

De kunstenaars van toen moesten ook verder gaan denken en toen ontstond de stijl van abstracte kunst.
Beelden die je niet in de werkelijkheid hier kunt vinden, dat kan alleen een kunstenaar illustreren.
Een camera kan alleen het nu vastleggen.
En nu met artificial intelligence is de geschiedenis aan het kijken wat wij nu als kunst weer mee gaan innoveren, om weer op een andere manier waarde te geven en te maken.

Maar dat moet je uitproberen en exploreren. Te proberen en te kunnen falen, maar het niet durven zal nooit opgemerkt worden.
Wat ik zelf altijd vind en zeg, is dat kunstenaars heel gevoelige mensen zijn en dat ze door middel van kunst hun emotie kunnen verwerken, het een plek kunnen geven en door kunnen gaan. Door het te delen zijn mensen niet alleen in hun emotie.
Dat is hoe ik mensen wil aanspreken met mijn kunst: ze niet alleen laten voelen, en daarin ook mezelf.

Boris en Nathan
Zij hadden een teaser gemaakt van een film die nog niet bestaat.
Het was zo gaaf om te zien wat ze met zo’n klein team en budget hebben kunnen creëren in beelden, en in Photoshop is zo’n waanzinnig coole stijl eruit gekomen.
Boris wilde een director worden, maar had daar geen goede connecties voor of geld.
Dus hij wilde het uitproberen met 20 man en 1200 euro, en zo gingen ze aan de slag.

Hij vroeg Nicolas, een animator, om mee te doen en zo vroeg hij verder en verder. Toen had hij 12 kunstenaars kunnen aanspreken om mee te kunnen doen.
En ze zijn nu aan het crowdfunden om het verder te kunnen maken.
Nicklas had ook zijn proces laten zien van animeren in Blender.
En hoe ze character design hadden aangepakt en het met andere kunstenaars konden samenvoegen, en stap voor stap meer konden leren en maken samen.
Het was heel mooi om te zien hoe ver passie je kan brengen en dat netwerken echt een belangrijke tool is om te bewegen.

De grote tips die ik bij me wil houden uit hun proces zijn:
Al vraag je mensen om hulp, vraag voor leuk werk.
Bij hen hadden ze een model nodig en vroegen ze aan een kunstenaar of hij er een kon maken, maar alleen de modellen en de retakes deden ze zelf, omdat dat best veel werk is. Maar zo willen mensen makkelijker meedoen aan je project.
Bij animatie: om zelf dingen uit te beelden en te acteren, maar er ook voor te gaan om meer je eigen stijl erin te krijgen.
Want mensen willen altijd geëntertaind worden in slechte tijden en goede tijden.

Vrijdag

Claire Keane
Een visual developer die aan Rapunzel en muurschilderingen heeft gewerkt.
Het was een hele reis voor haar om echt te kiezen wat ze wil, en het duurde even tot ze iets had waar ze naar op zoek was.
Ze praatte veel over haar eigen ups en downs, over hoe ze veel kan bedenken, maar dan te lang wacht om het te realiseren, en dan is er niks. Of dan zit ze te diep in het concept en niet genoeg in het maken. Procrastinatie dus.
Daar kan ik mezelf ook goed in vinden, maar het was wel mooi om te zien dat ze uiteindelijk haar boek had geschreven en geïllustreerd, How Are You.
En het was ook wel een goede reminder om gewoon dingen te maken en later te verbeteren, om het te laten groeien en er zelf mee te groeien.

XAVIERA ALTENA
Ik vond het heel leuk om van een story artist hun werkproces te zien, omdat ik zelf in heavy illustratie zit. Maar dan te zien hoe een meer simplistische stijl ook veel kan overbrengen, en dat zij haar designs wel heel goed doordenkt.
En ook dat ze sterkere boodschappen wil overbrengen met haar kunst en nu zelf ook 3D-dingen aan het uitproberen is.

Blender Studio – Singularity
Ik vind het zo indrukwekkend wat je kan doen met de open source-software Blender, en zo mooi dat dit van Blender zelf is en dat ze ook door deze processen de software weer meer kunnen verbeteren voor hun filmprojecten.

SONY PICTURES ANIMATION (KPOP DEMON HUNTERS)
Joshua Beveridge (head of character animation)
Wendell Dalit (a visual development artist)

Heel veel contrast om te zien hoe een grote productie werkt met wel 100+ kunstenaars.
Ze hadden het proces laten zien van het maken van de film en ook de tussentesten. En ik zie nu ook dat kleur zo’n belangrijk element is om sfeer en stijl over te laten komen, en daar moet ik zelf echt meer mee doen en over nadenken.

Kleine extra
Ik heb ook kunnen meedoen aan een live tekensessie voor de eerste keer en vond het heel leuk en leerzaam om van een echt persoon/model in het echt te kunnen tekenen. Van de patronen van het gezicht tot de moedervlekken op zijn gezicht vond ik het heel gaaf om te kunnen doen.
Ik heb ook een sticker gehad bij de artist alley van Tekkon, en ik vond dat zij een supercoole stijl hebben.

Wat heb ik hiermee geleerd?

• Ik wil meer kennis krijgen van kleur en omgevingen.

• Mijn ideeën minder uitstellen en mijn huidige projecten op zo veel mogelijk manieren proberen te onderzoeken en te laten groeien.

Nathan Fowkes zei dat een oefening die hij veel deed in het begin was om een filmscène te pakken en te kijken waar die sfeer vandaan komt met de kleuren in het beeld, hoe het licht is vormgegeven en hoe de expressie komt door middel van compositie.